என்னையே எல்லாரும் பார்க்குறாங்க

ஒடம்பு சரியில்லைன்னு மருத்துவமனைக்கு போனேன். ஒரு 10 நிமிசம் காத்திருங்கன்னு வழக்கம்போல சொல்லிச்சு வரவேற்பாளர்-அம்மணி(வெள்ளைக்காரி மாதிரி பகட்டு பண்ற ஒரு ஆசியப் பொண்ணு).
ஒடம்புக்கு சரியில்லாம ஒருத்தர் கூட வந்து இருக்கோம்னு கூட ஒரு தயவு தாட்சயண்மே இல்லாம தங்கமணி "மாமா, அங்கே பாருங்களேன். அந்தப் பொண்ணு எவ்ளோ அழகா நகத்தை வெச்சு(ஒட்டுதான்) இருக்கு?"ன்னு சொல்ல, கட்டாத கண்ணு அப்பத்தான் கட்டுச்சு. இனிமே நின்னா வேலைக்கு ஆவாதுன்னு மூலையில போட்டு இருந்த நாற்காலியில போயி உக்காந்துகிட்டேன்.

கொஞ்ச நேரம் தலை குனிஞ்சுகிட்டே ஆசுவாசப்படுத்திகிட்டேன். பணிவு எல்லாம் இல்லீங்க, நோவுதான். சித்த நேரம் கழிச்சு சுத்தி உக்காந்து இருக்கிறவங்கள பார்த்தேன். 2 இந்தியக் குடும்பங்க, 3 வெள்ளைக் குடும்பங்க,1 கருப்பு பொண்ணு மட்டும். இந்தியக் குடும்பத்துல இருந்தவங்க என்னையே பார்த்துட்டு இருந்தாங்க, லேஸா சிரிக்கவும் செஞ்சாங்க. அம்மணிகிட்ட திரும்பி
"பார்த்தியா, ஐயாவுக்கு என்னிக்குமே மவுசுதான்".


"உலகத்துல முட்டாள்னா அது நான் மட்டும்தான். வேற எல்லாம் இல்லே. இது வேற கதையா இருக்கும். ஆமா இந்த நேரத்துல கூட கிளுகிளுப்பு கேக்குதோ?".

இந்த பன்னு நமக்குத் தேவையா? இந்த ஊரு கலாச்சாரம் ஆச்சே.. அவுங்கள பார்த்து நானும் சிரிச்சேன். அந்த ஆம்பளையும் சரி, பொம்பளையும் சரி என்னை பார்த்துகிட்டே இருக்காங்களே தவிர ஒரு பதில் சிரிப்பும் இல்லே.
"சே, சிங்கத்த சேதாரம் பண்ணிட்டாங்களே"ன்னு மனசுக்குள்ள நினைச்சுகிட்டு வெள்ளைக்காரியப் பார்த்தேன். அதுவும் என்னையே பார்க்குது, அதுவும் விடாம. எல்லாரும் என்னையே பார்க்குறாங்கன்னா ரெண்டு விஷயம் தான் இதுல இருக்கு. ஒன்னு நான் ரொம்ப அழகா இருக்கனும், இல்லாட்டி போடக்கூடியதை(இருபல் இணை) மறந்து போடாம இருந்து இருக்கனும். அப்படியே சுத்தி பார்க்குற மாதிரி கொஞ்சம் நேரம் ஜன்னலைப் பார்த்தேன், அப்படியே எதிர்த்தாப்புல இருக்கிற படத்தைப் பார்த்தேன், நைஸா குனிஞ்சு பார்த்ததுக்கப்புறம்தான் பெரு மூச்சு விட்டேன். போட வேண்டியதை எல்லாம் சரியாத்தான் போட்டு இருக்கேன்.

அப்புறம் என்ன? சரி ஒரு புத்திசாலிய எல்லாரும் அப்படித்தான் பார்ப்பாங்கன்னு மனச தேத்திகிட்டேன். எவ்வளவு நேரம்தான் உக்காந்தே இருக்கிறது, கொஞ்சம் உலாவலேம்னு எந்திருச்சு மக்களைப் பார்த்தேன். இப்பவும் எல்லாரும் என்னையத்தான் பார்க்கிறாங்க, ஆனா சலிப்பா, கோவமா. நாம அசந்து இருந்த நேரத்துல, நாம புத்திசாலி இல்லீங்கிறத அம்மணி சைகையாலே அவுங்களுக்கு சொல்லிருப்பாங்களோ? இருக்காது.

வேற என்னவா இருக்கும், இப்பவும் அந்த மக்களை பார்த்தேன், அதே கடுப்பு, கோவம்.

"என்னவா இருக்கும்?"

திரும்பி பார்த்தா சத்தமில்லாம ஒரு தொலைக்காட்சி ஓடிட்டு இருக்கு. அடப் பாவிகளா இதைத்தான் இவ்வளவு நேரம் பார்த்துகிட்டு, சிரிச்சுகிட்டு இருந்தீங்களா?
"தலைக்கு மேல இவ்வளவு பெரிசா படம் ஓடிட்டு இருக்கு நமக்கு இது தெரியாம போச்சே. என்னமோ என்னையதான் பார்த்துகிட்டு இருந்தீங்கன்னு இல்லே அம்மணிகிட்ட சவடால் விட்டுகிட்டு இருக்கேன். இதுக்கு மேலையுமா ஒரு கேவலம் வேணும்?"

இப்போ இருக்கிற நோவ விட இந்தக் கேவலம் கடுப்படிக்க மறுபடியும் நான் அவுங்கள பார்க்க ஆரம்பிச்சேன், அவுங்க என்னைய பார்க்க ஆரம்பிச்சாங்க.

நீ என்னான்ற... ஏய் இப்போ என்னான்ற

செம தாக்கு.. ரொம்ப நாள் ஆச்சு இப்படி ஒரு பாட்டு கேட்டு. இதுக்கு யாரு இசை அமைச்சாங்க? பின் புலம் சொல்லுங்களேன். MP3 உரல் கிடைக்குமா?

RC New Boys and Girls - இவுங்க யாரு? எந்த ஊர்ல இருக்காங்க?

KADHALIKKA NERAMILLAI - Title Song

ஒரு மூணு வாரமா மனசுல இந்தப்பாட்டத் தவிர எதுவுமே ஓட மாட்டேங்குதுங்க. நாடகம் பார்க்கிற பழக்கம் இல்லைன்னாலும் இந்த தலைப்பு பாடல்கள் கலக்கோ கலக்குன்னு கலக்குதுங்க. மெட்டி ஒலி, கங்கா யமுனா சரஸ்வதி, ரயில் ஸ்நேகம் இப்படி நெறைய சொல்லிகிட்டே போவலாம். இப்போ விஜய் ஆண்டனி பாட்டு சின்னத்திரையில கலக்கிட்டு இருக்கிற நேரத்துல அவரை பாராட்டியே ஆவனும். ஏற்கனவே "கனா காணும் காலங்கள்" பாட்டு கலக்கிட்டு இருக்க இப்போ இது கலக்கிட்டு இருக்கு. கூகிள்ல இந்தப்பாட்டை நாந்தான் மொதல்ல தேடுறேனு நினைச்சா 10 ஆயிரம் பேரு அதுக்கு முன்னாடியே தேடி இருக்காங்க. அதான் பதிவுல மக்களுக்கும் இந்தப் பாட்டை குடுக்கலாம்னு ஒரு எண்ணம். பாடல் வரிகள் கூட பாட்டும் இருக்கு. பிரஜன் உனக்கு எங்கேயோ மச்சம்யா...

என்னைத் தேடி காதல் என்ற வார்த்தை அனுப்பு
உன்னை தேடி வாழ்வில் மொத்த அர்த்தம் தருவேன்
செல்லரிக்கும் தனிமையில் செத்துவிடும்முன் செய்தி அனுப்பு…ஓஹ்
என்னிடத்தில் தேக்கி வைத்த காதல் முழுதும்
உன்னிடத்தில் கொண்டு வர தெரியவில்லை
காதல் அதைச் சொல்லுகின்ற வழி தெரிந்தால் சொல்லி அனுப்பு..

பூக்கள் உதிரும் சாலை வழியே பேசி செல்கிறேன்..
மரங்கள் கூட நடப்பது போலே நினைத்து கொள்கிறேன்..
கடிதம் ஒன்றில் கப்பல் செய்து மழையில் விடுகிறேன்..
கனவில் மட்டும் காதல் செய்து இரவை கொல்கிறேன்..
(என்னை தேடி காதல் என்ற வார்த்தை அனுப்பு......)

யாரோ? உன் காதலில் வாழ்வது யாரோ?
உன் கனவினில் நிறைவது யாரோ?
என் சலனங்கள் தீர்த்திட வாராயோ?
ஏனோ என் இரவுகள் நீள்வது ஏனோ?
ஒரு பகல் என்னை சுடுவது ஏனோ?
என் தனிமையின் அவஸ்த்தைகள் தீராதோ?

காதல் தர நெஞ்சம் காத்து இருக்கு
காதலிக்க அங்கு நேரம் இல்லையா?
இலையை போல் என் இதயம் தவறி விழுதே!
(என்னை தேடி காதல் என்ற வார்த்தை அனுப்பு......)


For Download : Here

பாடலைப் பார்க்க



இந்தப் பாடல் தேன்கிண்ணம் குழு மக்களுக்கு சமர்ப்பிக்கிறேன்.

எனக்கு இந்தப் பரிசு வேண்டாம்- யாருக்காவது வேணுமா?

Claim Ref. Number: 34V/27N/30H 03NL
Batch Number: EZ90 556 MB-NL 88
SERIAL NO: 289567-09

Sir/Madam,
This email is to notify you that your
Email
Address attached to a Ticket Number(00106912000.00) has won an
Award Sum of Euro 1,000.000.00(One Milliom EURO)In an Email Sweepstakes
program held on the 26th of Febuary 2008. Please contact the claim
officer through the below given contact information for the Claim
CASINO LOTTERY CLAIM AGENCY.
casinoclaim@gmail.com

WINNING
INFORMATIONS
Ref Number (34V/27N/30H 03NL)
Serial Number 78097
lucky
Numbers 4426765
Batch Number: EZ90 556 MB-NL 88
Serial No: 289567-09
Please forward the above stated winning information with your name and
telephone to the Euro Claim Agent.
........................................................................................................................
Congratulations!!!

Mrs Precious Walker.
Reply email: casinoclaim@gmail.
com

காஃபி வித் அனு

வார நாட்கள்ல சன் தொலைக்காட்சி பக்கமே போவ முடியாது. எங்கே, எப்போ பார்த்தாலும் ஒப்பாரியாத்தான் இருக்கும். அப்போதான் நமக்கு புடிச்ச லொள்ளு சபா மாதிரியான நிகழ்ச்சிகள் விஜய்ல கல்லா கட்ட ஆரம்பிச்சது. அதுல ஒன்னுதான் இந்த காபி வித் அனு. காந்த குரலுக்கு சொந்தக்காரின்னு சொன்னா அது சுச்சிதாங்க. அதாங்க ரேடியோ மிர்ச்சி புகழ் சுசித்ரா. (கொசுறு: காக்க காக்க படத்துல உயிரின் உயிரே பாட்டுக்கு முன்னாடி வருமே " ஒம்மாஹ சீய வாஹியாலா" அப்படின்னு பாடினதே சுச்சிதான்.

அலட்டல் இல்லாத பேச்சும், கனிவும்.. சக்கரை பதமா போட்ட காஃபி மாதிரியே ஒரு புதுமையா இருக்கும். நிகழ்ச்சி ஆரம்பிச்சு செம ஓட்டம் ஓடிச்சு. முதல்ல ஒருத்தரு வருவாங்க, அவுங்களுக்கு ஒரு அறிமுகம், அப்படியே ரெண்டாவதா ஒருத்தரை 5 நிமிஷம் கழிச்சு கூப்பிட்டு ரெண்டு பேரின் பொதுவா நடந்தது, அவுங்களைப் பத்தி மத்தவங்க என்ன நினைக்கிறாங்க, Rapid Fire கேள்விங்க, கடேசியா கையெழுத்து போடுறதுன்னு பழைய மாவை நல்லா அரைச்சாங்க. அதுவும் அந்த title இசைக்காகவே ஒக்காந்து பார்ப்பேன். அந்த இசைய ரிங் டோனா எல்லாம் வெச்சு இருந்தது ஒரு காலம். அப்ப எல்லாம் வாரம் தவறாம பார்ப்பேன். அப்பதான் வெச்சாங்க சூன்யம்.

சுச்சி போயி அனு வந்தாங்க. மொத ரெண்டு வாரமுமே கடுப்பா ஒக்காந்து பார்த்தேன். அப்புறம் பழகியிருச்சு. மாத்தம் வேணுமின்னாலும் உடனடியா ஏத்துக்க முடியாதில்லயா. ரெண்டு மாசம் போன பின்னாடி சுச்சி இடத்தை சரியா புடிச்சு கிட்டாங்க, அனு. திரும்பவும் நிகழ்ச்சிகள் சுவாரஸ்யமா போச்சு. அப்பப்போ அறிவிப்புக்காக சுச்சி குரல் கேட்கும்போது மட்டும் கவலையா இருக்கும். அவ்ளோதான்.

முதல்ல நண்பர்கள், உறவினர்கள்னு கூட்டி வந்து கலக்குனாங்க. தினேஸ் கார்த்தி (தமிழே வராதா கார்த்தி?), பாலாஜி, பாலு , கங்கை அமரன் &sons, விவேக், பார்த்திபன் கலந்துகிட்ட நிகழ்ச்சிகள் எல்லாம் மனசுல நிக்குது. சில நிகழ்ச்சிகள் மனச கல்லாக்கியிருக்கு, உஷா உதூப், பாலமுரளி கிருஷ்ணா மாதிரியான நிகழ்ச்சிகள். அதுலயும் விவேக்கு அனுவை ஓட்டு ஓட்டுன்னு ஒட்டின வாரம் செம கலாட்டா.

உடனே சன்னும் அனுவோட மருமவளை வெச்சி "அன்புடன்"னு கமலை பேட்டி காண்கிற மாதிரி அமர்களமா ஆரம்பிச்சி எப்போ நிறுத்தினாங்கன்னே தெரியல. பல நிகழ்ச்சிகளை காப்பி அடிச்சுகிட்டது சன். அதுல ராஜ்குமார் &coவை அப்படியே வெலை பேசி "கலக்கப்போவது யார்?" மொத்த யூனிட்டையும் தூக்கிட்டுப்போனாங்க. பேரைக்கூட "அசத்தப்போவது யாரு?" ன்னு அப்படியே MicroSoft மாதிரியே வெச்சு இன்னும் மதுரை முத்துதான் வராப்ல. ஹ்ம்ம் சரி, மறுபடியும் காப்பியே குடிப்போம் வாங்க...

இப்படி அனு ஆத்துன காப்பியும் போன தீவாளி வரைக்கும் நல்லாத்தான் இருந்துச்சு. அப்புறம் ஆரம்பிச்சாங்க மொக்கைய. படம் ரிலீஸ் ஆவுதா, கூப்புடு இயக்குனரு, நடிகரு, நடிகையன்னு. பழநி படம்- பரத், பேரரசு, காளை படம்- சிம்பு(ரிப்பீட்டு), தருண் கோபி, ஈக்கமாத்து குச்சி வேதிகான்னு நிகழ்ச்சு போவுது. சரி வர்றவங்க வேற ஏதாவது பேசுவாங்கன்னு பார்த்த படம் பத்தியும், அது குப்பையா இருந்தாலும் ஆஸ்கார் ரேஞ்சுக்கு பேசுறதும் செம கடுப்பு. அதுலையும் போன வாரம் சிம்பு "நமக்கு ஏன் இவ்வளவு எதிரிங்கன்னே தெரியல". அதுக்கு அனு "திறமை இருந்தாவே எதிரிங்க இருக்கிறது சகஜம்". அப்ப போட்டாரே சிம்பு "அதுல நமக்கு கொஞ்சம் ஜாஸ்தியா வேற இருக்கா.....". எப்பா திருந்து ராசா.. இப்படி எல்லாம் ஓடுது இந்த நிகழ்ச்சி. எப்படியோ சுச்சி போனாலும், அனு அந்த இடத்தை சரியாப் புடிச்சுட்டாங்க. ஆனா இப்படியே மொக்கையா போச்சுன்னா யாரும் காப்பி குடிக்காம யாருமே இல்லாத கடையில டீ ஆத்துன சிங் மாதிரி ஆயிரும்.

சில மேற்'குறி'யீடுகள்

வலைப்பூவில் இன்று படித்தது...கவிஞர் நாதாரி யின் ஒரு கவிதை..

ILA(a)இளா said...
சார், இந்த மாதிரி மலம், கழிவுன்னு இல்லாம கவிதை போட முடியாதுங்களா? நல்ல வார்த்தய போட்டு கவிதை எழுதினா நல்ல கவிதை வராதுங்களா? எனக்கு இந்த கவிதையின் கரு பிடிச்சு இருந்தாலும், கையாளப்பட்ட வார்த்தைகள் பிடிக்கலைங்க. இந்த மாதிரி கவிதைகள் பெரும்பான்மை மக்கள் விரும்புறது இல்லீங்க. இது உங்க பதிவு நீங்க கவிதை போடலாம், எடுக்கலாம். உங்க உரிமை,ஏன்னா உங்க பதிவு இது. நாளைக்கே நாங்களும் பதிவை படிக்க வரனும், செல்லான்னா இப்படித்தான் கவிதை போடுவார்ன்னு நினைக்க வெக்காதீங்க.
July 17, 2007 6:42 PM
OSAI Chella said...
இளா, எதிர் அழகியல் பற்றிய உங்கள் புரிதல் போதவில்லை என்று நினைக்கிறேன். சுகுணா திவாகரின் பதிவுகளில் தேடினால் கிடைக்கும். மற்றபடி அக்கவிதை அவரின் இயல்புநடையிலேயே எனக்கு மிகவும் பிடிக்கிறது. அவர் ஒன்றும் தென்றல் வீசும் மாளிகை மாடத்தை பற்றி இங்கு எழுதவேயில்லை இளா. அப்படி இருந்தால் உங்கள் அழகியல் வெளிப்படிருக்கும்! அது சரி இம்மதிரிக்கருத்துக்கள் கொண்ட ஒரு அழகான கவிதையை வைரமுத்துவிடமோ வாலியிடமோ இருந்து காண்பியுங்களேன் பார்க்கலாம். அவர்களின் அ'ல'கை!!
July 17, 2007 7:31 PM ILA(a)இளா said...
எனக்கு புரிதல் எல்லாம் தெரியாதுங்க, படிச்சா நல்லா இருக்கான்னு மட்டும்தான் சொல்லத்தெரியும், இதுக்கு எதுக்கு வாலியையோ, வைரமுத்தையோ இழுக்கனும்? ஒத்துக்கிறேங்க, உங்க அளவுக்கு கவிதை அறிவு எனக்கு இல்லே. ஆனா எனக்கு இந்த கவிதை அருவருப்பாதான் இருந்துச்சு, இன்னும் இருக்கு. இதுக்காக என்னை கவிதை அறிவில்லாதவன்னு சொல்லிக்குங்க, வழக்கம் போல ஹிஹின்னு போட்டுட்டு போறேன், அருவருப்போட..

//எதிர் அழகியல் பற்றிய உங்கள் புரிதல் போதவில்லை என்று நினைக்கிறேன்//இப்படி மலம் கழிவுன்னுதான் எழுதினாதான் எதிர் அழகியல் புரிய வெச்சதுக்கு நன்றிங்க. இதுக்கு மேல சொல்ல ஒன்னும் இல்லீங்க.----------------------------------------------------------------------------------

நான் : .... எதிர் அழகியல் பற்றியும் சொல்லி இருக்கலாம். தமிழ்ப்பதிவர்களுக்கு ரொம்பவே தெரிந்து கொள்ள வேண்டிய அவசியம் இருக்குங்க, என்னையும் சேர்த்து.

அய்ஸ்:
இளா

மாற்றங்களை ஏற்றுக்கொள்ளும் மனோநிலை சிறிது கடினம்தான்..பழக்கப்பட்ட அல்லது தான் நம்பும் ஒன்றை சிதைக்க இயலாத குறுகிய மனங்களே கவிதையில் ஆபாசம் என ஓ வென்று கத்துகிறார்கள்.புரியவில்லை என புலம்புகிறார்கள்..

-----------------------------------------------------------------------------------
பின்நவீனத்துவம் ஒரு கத்தி மாதிரிங்க. அதை சரியான விதத்தில் வெளிப்படுத்தனும். ஆபாசத்துக்கும், கவர்ச்சிக்கும் இருக்கிற வித்தியாசம்தான். வாந்தி எடுக்கிற மாதிரி கவிதை எழுதிட்டு எதிரழகியல்னு சொன்னா.. ஹிஹி எனக்கு அறிவு அவ்வளவுதான்னு ஒதுக்கிக்கலாம். எந்த அழகா இருந்தா என்ன? பெத்தவங்ககிட்ட வாசிச்சு காட்டுற மாதிரி இருக்கனுங்க. அதனால சொல்றது என்னான்னா "கனியிருப்பக் காய் கவர்ந்தற்று". கட்டற்ற சுதந்திரம் இருக்கு. அதை நல்ல முறையில பயன்படுத்திக்க வேணாம்.

பதிவுலக எதிரழகியலும் பொடலங்காயும்.. தூத்தெறி

இந்த மொழித் திணிப்பை என்னான்னு சொல்ல?

1. மாண்டாட்டு- -பலூன்
2. தம்பூச்சி- அம்மாயி-அம்மாவின் அம்மா
3. பெளபெள- டைனோசர்
4. அப்பா ஒய்- அப்போய்
5. டாப்டாப்- மடிக்கணினி
6. மானா-வேண்டாம்
7. பாச்சு- பாஸ்(சிவாஜி)
8. பியூவ்ன்- போ
9. பூவ்-போ
10. ச்சுச்சு-சிறுநீர்
11. ஆயி-லாரி/ஆயி
12. கூக்கு-கோக்
13. காயி-கோழிக்கறி
14. பூனு-பேசி
15. கவுஸ் -கையுறை
16. பீனு-1-ஒபன்
17. பீனு-2-பேனா
18. ஊய்யா-சூர்யா
19. ஐயா-இளா
20. மிம்மீ-மம்மீ
21. டாட்லி-டாடி
22. பீயா-பீட்சா
23. ட்டாலர்-ஸ்ட்ராலர்
24. கோஸு-க்ளோஸ்
25. சாக்கு-சாக்ஸ்
26. கீய-கீழே
27. யாக்-உவாக்
28. சூப்ப-சூப்பர்
29. ட்ரெக்கு-ஷ்ரெக்
30. போயிசு-போலீஸ்
31. உன்னிஉன்னி-ஆம்புலன்ஸ்லிருந்து வரும் சத்தம்
32. அக்கு -கடி
33. ஈபா-ஐ பாட்
34. பாட்டா-பாட்டு
35. ஈமோ-ரிமோட்
36. பீப்ப-பேப்பர்
37. புர்ஸூ-பெரிசு
38. உய்யி-ஆகாய விமானம்

இன்னும் நிறைய இருக்குங்க, இவ்ளோதான் இப்போ ஞாபகத்துக்கு வருது. பின்னூட்டத்துல சொல்லிடறேன் இல்லைன்னா இதுலையே சேர்த்துடறேன்.

இந்த வார்த்தைக்கெல்லாம் எனக்கு அர்த்தம் தெரியும், உங்களுக்கு தெரியலைன்னா ஒரு நல்ல மொழி பெயர்ப்பாளரை பாருங்க.

மேலே இருக்கிற அத்தனை வார்த்தைகளும் எங்க வீட்டு வாரிசு சொல்லுற வார்த்தைங்கதாங்க. ஒவ்வொரு வீட்லையும் குழந்தைக்கும் பெற்றோருக்கும் பொதுவா ஒரு மொழி இருக்கும், இது அடுத்த வீட்டு மக்களுக்கு தெரியறது ரொம்ப கஷ்டம். மக்கள் யாராவது எங்க வீட்டுக்கு வந்தா ஏதோ வேற மொழி பேசுற ஊர்ல இருக்கிற மாதிரி ஒரு உணர்வு வந்துரும். இதுவும் ஒரு மொழி திணிப்பு தாங்க, ஆனா சுகமான திணிப்பு. என்ன பண்ண எல்லாம் ஒரு வட்டம்தான். போக போக அந்தக்குழந்தையே பல மொழி கத்துக்கிட்டு நம்மகிட்டயே படம் காட்டுவாங்க. அப்போ அந்த பெரிசான குழந்தைக்கே இந்த வார்த்தைகளுக்கு அர்த்தம் தெரியாது. ஆனா அப்பா, அம்மாவுக்கு மட்டும் காலம் முழுசா இந்த வார்த்தைகள் காதுல கேட்டுகிட்டே இருக்கும். நாம் எடுத்து கொஞ்சுறபோது இருக்கிற ஒரு பாசம் பெரிசானா கம்மியாயிடலாம். அப்போ இந்த வார்த்தைகளும், நெஞ்சில் வாங்கிய மிதிகளும், கையில் துடைத்தெடுத்த எச்சிலும்தாங்க சுகம்..

"குழல் இனிது யாழ் இனிது என்பதம் மக்கள்

மழலைச் சொல் கேளா தவர்'' (குறள்-66)"

சில்லுகளுடன் ஒரு ஒளி விளையாட்டு

(1) அகாடியா-மைனேவுக்கு செப்டம்பர் மாதத்தில் ஒரு பயணம் சென்ற பொழுது எடுத்த படம்.
நேரம்-தமிழில் சிந்தித்துக் கொண்டிருந்த நேரம், நடுநிசியைத்தாண்டி..

(2) இதுவும் அதே இடத்தில் விடியற்காலை எடுத்த படம். அப்போதும் தமிழில்தான் சிந்திப்பதைப்பற்றி சிந்தித்திக் கொண்டிருந்தோம்.

(3)கார்னிங்- கண்ணாடி மாளிகையில் எடுத்த படம். கண்ணாடியிலேயே ஒரு அலங்காரம்..

(4) கார்னிங்- கண்ணாடி மாளிகை.

நிர்மூலம் உடையின் நிர்வாண

மென்றால்

நிர்வாணமும் ஒரு வகையில்

நீர்மூலமே.

(5) என் வீட்டில் ஒளி கொடுக்கும் இன்னொரு சில்லு. சுச்சியப் போட்டா வெளிச்சம்வரும் சில்லு.

(6)என் வீட்டு குளியறையில் இருக்கும் காலி குடுவை.

குளியறையிலே இருந்தாலும்

வெளிச்சத்தில் மட்டுமே

நிதமும் குளிக்கிறது..

காலியாய் இருப்பதால்

தினமும் நிரப்புகிறேன்

நீராவியால்...

சங்கமம்-ஏன் இத்தனை சச்சரவு?

நான் ஆங்கில பதிவுதாங்க மொதல்ல எழுதினேன். அப்போ இருந்த ஒரு கூட்டம் (CAT prep) பண்ணிட்டு இருந்தோம். IIMல சேரனும்னு வெறி. அப்போ தான் பதிவுகள் எங்களுக்கு பழக்கம் ஆச்சு(2003 கடைசியில). எங்களுக்கு நாங்களே படிச்சுக்குவோம். பின்னூட்டம் எல்லாம் அப்போ கிடையாது. HaloScan வந்தப்புறம் பின்னூட்டம் போட வாய்ப்பு கிடைச்சது. ஆனாலும் எங்களுக்கு சரியான பதிவர் வட்டம் இல்லே. CATக்கு படிச்சுட்டு இருந்த ஒரு 100 பேரு படிப்போம். அப்புறம் தமிழ்மணம் பார்த்து தமிழ் எழுத ஆரம்பிச்சதுக்கப்புறம் எவனும் படிக்கிறது இல்லே அப்புறம் எதுக்குன்னு ஆங்கிலத்துல எழுதறத விட்டுட்டேன்.


இந்த வருசம் வரைக்கு ஆங்கில பதிவை சீண்டல. இந்த வருசம் ஆகஸ்டு மாசம், சும்மாத்தானே ஆன்சைட்ல இருக்கோம், blogdesam த்தை வாங்கலாமே வாங்கி, தமிழ்மணம் மாதிரியே ஆங்கில பதிவுகளுக்கும் ஒரு இடம் குடுப்போம்னு, காசி அண்ணாக்கு ஒரு மடல் தட்டினேன். அண்ணன் சொன்னாரு "இல்லே இளா, TMIக்கு தமிழ்மணத்தை குடுக்கும் போதே குடுத்துட்டேன், வாக்கு தவற கூடாதுல்ல" அப்படின்னாரு. அண்ணனையும் அவுங்ககிட்ட கேட்டுச் சொல்லுங்கன்னு கேட்டு வற்புறுத்தவும் மனசு இடம் குடுக்கலை. சரி, தமிழ்மணத்தை கேட்கலாம்னா யாருன்னே தெரியல. சரி நாமே ஒன்னு பண்ணிரலாம்னு முடிவு செஞ்சு, ஒத்த ஆளா போராடினேன். இதுல இன்னொரு காமெடி என்னான்னா? System Adminஆ இருக்கிற நான எப்படி ஒரு website பண்ணப்போறேன்னு ஆரம்பிச்சது. சரி படிப்போம்னு, அங்கங்கே இருக்கிற உதவி பக்கத்தையெல்லாம் தேடிப்பிடிச்சு படிச்சு, அங்கங்கே இருக்கிற தானியங்கி இற்றைப்படுத்திற கருவியெல்லாம் ஒன்னு சேத்தி, ஒரு முழு வடிவமா கொண்டு வர 2 மாசம் ஆகிருச்சு. அப்படியே ஓட்ட ஆரம்பிச்சேன்.(Mid of October). அதுபாட்டுக்கு ஓடிட்டு இருந்துச்சு. நவம்பர் கடைசி வரைக்கும் யாருக்கிட்டேயுமே ஒன்னும் சொல்லலை. மக்களா வந்தாங்க, சேர்ந்தாங்க, படிச்சாங்க. அவ்ளோதான். பெரிய எதிர்ப்பார்ப்பும் அதுல எனக்கே அங்கே இல்லே. எங்க மக்களுக்காக ஆரம்பிச்சத்துதானே, விட்டுட்டேன். அப்புறம் தமிழில் இருக்கும் கதை கவிதைகளை ஒரு இடத்துல கொண்டு வரனும் உருவாக்கினதுதான் இப்போ இருக்கிற சங்கமம் பதிவு.

உமர் தம்பி போன்றவங்களுக்கு தமிழ்ப் பதிவுலகத்துல ஒரு இடம் இருக்கு, அதை அங்கீகாரம் பண்ணித் தரணும் அப்படிங்கிறதுதான் என் அடிமனசுல இருந்த எண்ணம். உமர் தம்பி உட்பட 3 பேருக்கு பதிவர்கள் சார்பா பட்டமும், பதிவர்களுக்கு விருதும் தராலாமேனு யோசிச்சேன். ஒரு பதிவரா இதைச் செய்யுறதுல ஏதும் தப்பில்லைன்னு நான் நினனச்சேன். இதையே மையமா வெச்சு NRIக்கள் எல்லாம் சேர்த்து ஒரு துறையில நலிந்த கலைஞருக்கு பொருளுதவி பண்ணலாம்னும் ஒரு யோசனை. அப்போதான் தஞ்சாவூரான் இந்த விஷயத்துக்காக என்னை ஊக்குவிச்சாரு. பதிவர் விருதுக்காக முதல்ல கட்டமா நடுவர் குழுவை சேர்க்க ஆரம்பிச்சேன். இது என்னளவிலும், பிறகு நடுவர் குழுக்களாலேயே மொத்த குழுவாவும் உருவாச்சு. இது நவம்பர் மாசம் கடைசியில நடந்தது. இதுவரைக்கும் தனியாளா இருந்த நான் நடுவர் குழு வந்ததுக்கப்புறம் ஒரு குழுவா ஆகிட்டேன். சரி விருது நடத்த இடம்?

இருக்கவே இருக்கு Blogkut, விருதுக்காக ஒரு இடம் போடுவோம்னு ஒரு தனி Sub-D0main தயார் பண்ணினேன். சில சட்டம் திட்டம் எல்லாம் நடுவர் குழுவுல இருந்து பேசி முடிவுக்கு வந்தோம். ஒத்த வரியில விருதுக்கான முதல்ல அறிவிப்பும் செஞ்சேன். இந்த விருது சச்சரவு வர வரைக்கும் பேரெல்லாம் வெக்கலை. அடுத்த 12 மணிநேரத்துல தமிழ்மணத்துல இருந்து தமிழ்மணம் விருதுகள்னு அறிவிப்பு. சரி, ஆட்டத்தை கலைச்சரலாம்னா நடுவர்குழுவுக்கு என்ன பதில் சொல்றது. சரி நடக்கிறது நடக்கட்டும்னு விட்டுட்டேன். அந்தச் சமயத்துல ஒரு லோகோவோ, ஒரு பேரோ கூட சங்கமத்துக்கு இல்லே.

பேரில்லாத அந்த So called திரட்டி அப்போ ரெண்டே ரெண்டு பதிவைத்தான் திரட்டிக்கிட்டு இருந்துச்சு. இன்னும் பின்னூட்டம் திரட்டல்ல அந்த ரெண்டு பதிவுதான் இருக்கு. அடுத்த நாள் மக்களே அந்தப் பதிவை வெச்சே திரட்டிக்கு பின்னூட்டமாவும், பதிவாவும் பேர் வெக்க வேற வழியில்லாம சங்கமம்னே Logo போட்டுவிட்டு விதிமுறைகளை வெளியிட்டேன். அங்கே ஆரம்பிச்சதுய்யா ஆட்டம். இருவருமே விருதுகள் அறிவித்து ஏன் பதிவர்களை குழப்பனும்னு தமிழ்மணத்துக்கு ஒரு மடலையும் போட்டுட்டு சூடாகிற பதிவை எல்லாம் படிக்க ஆரம்பிச்சிட்டேன். தமிழ்ல அசைக்க முடியாத இடத்துல இருக்கிற தமிழ்மணத்து மேலையும், காசி அண்ணா மேலையும் எனக்கு மதிப்பும் மரியாதையும் என்னைக்கும் உண்டு.

அவ்ளோதாங்க நடந்த விஷயம், எனக்கு தெரிஞ்ச வரைக்கும் எழுதிட்டேன். மீதி எல்லாம்தான் உங்களுக்கே தெரியுமே.

சிறகிலிருந்து பிரிந்த இறகு ஒன்று...

'சிறகிலிருந்து பிரிந்த
இறகு ஒன்று
காற்றின்
தீராத பக்கங்களில்
ஒரு பறவையின் வாழ்வை
எழுதிக்கொண்டிருக்கிறது...'

& பிரமிளின் புகழ்பெற்ற இந்தக் கவிதையை வெளியிட்டது 'அஃக்' இதழ். எட்டு ஆண்டுகள் தமிழ் இலக்கியத்துக்கு அஃக் இதழ் ஆற்றிய கடமை அளப்பரியது.

அதை நடத்திய பரந்த்தாமன் அச்சுக்கும் பதிப்புக்குமாகச் சேர்த்து மூன்று முறை தேசிய விருது பெற்றவர். சொந்த வீட்டை விற்று இலக்-கியச் சேவை செய்த பரந்த்தாமன், இன்று சென்னை சேப்பாக்கத்தில் ஒரு முட்டுச் சந்தில் ஒடுங்கிப்போய்க் கிடக்கிறார்.

''இலக்கியம், சினிமா, ஃபுட்பால்... இதெல்லாம்-தான் இந்தப் பரந்த்தாமன். இன்றைக்கும் டி.வி&யில் ஃபுட்பால் ஆட்டத்தைப் பார்த்தா என் கால்கள் தன்னாலே பரபரக்குது. மனசும் உடம்பும் ஒத்து-ழைச்சா களத்தில் இறங்கி ஆடலாம் போல அப்படி ஒரு வெறி! சேலம்,


சிறுமலர் உயர்நிலைப் பள்ளியில் படிக்கும்போதே சங்கு, அணில், டமாரம் எனச் சிற்றிதழ்கள் வரும். அதை ஓட்டைக்காலணா (அக்கால நாணயம்) கொடுத்து வாங்கிப் படிப்பேன். எழுத்தாளன் ஆகணும்னா நிறையப் படிக்கணும்; சினிமா டைரக்டர் ஆகணும்னா நிறைய சினிமா பார்க்கணும். அதனால் படிப்போடு, இந்த இரண்டையும் தொடர்ந்து செய்தேன்.

அப்போ சேலத்தில் 'இம்பீரியல்'னு ஒரு தியேட்டர் இருந்தது. மரக்கடை கொட்டாய்னு சொல்வோம். அங்கே ஒரு நாள் விட்டு ஒரு நாள் உலகத் தரத்திலான ஆங்கில, இந்தி சினிமாக்கள் போடுவாங்க. என் பள்ளிப்பருவத்தில் ஒரு சினிமாவைக்கூட நான் தவறவிட்டதில்லை. சத்யஜித்ரே, ஆன்டனி குயின், ஹிட்ச்காக் எல்லாம் எனக்கு அறிமுகமானது அங்குதான். அப்போ ஃபிலிம்ஃபேர் பத்திரிகையில் 'ரே'யின் அட்டைப் படத்தைப் போட்டு ஒரு இதழ் வெளியிட்டாங்க. நண்பனிடமிருந்து அந்த இதழை வாங்கி ரேயின் படத்தைக் கிழித்துப் பத்திரப்படுத்தி வைத்திருந்தேன். நான் படித்த, சுயமாக எழுதிய கவிதைகளை அழகாக லே&அவுட் பண்ணி, அதற்கு உயிர் கொடுத்து, வீட்டுச் சுவர்களிலும், கதவுகளிலும் ஒட்டி வைப்பேன்'' என்று அந்நாளைய நினைவு-களில் தோய்ந்து பேசுகிறார் பரந்த்தாமன்.

''நான் பிறந்த ஆறு மாசத்திலேயே அப்பா இறந்துட்டார். அம்மாதான் என்னை வளர்த்-தாங்க. நான் எது கேட்டாலும் மறுக்காம வாங்கித் தருவாங்க. பிள்ளை இப்படி சினிமா, இலக்கி-யம்னு சுத்துறானே, இவன் உருப்படுவானாங்கிற கவலை அம்மாவுக்கு இருந்தது. ஆனாலும், என் மீது கோபப்பட்டது இல்லை. அன்பே உருவான அம்மாவையும் என்னோட செயல் ஒண்ணு கோபப்படுத்திடுச்சு. ஃபுட்பால் ஆடப் போகும்-போது ருக்மணினு ஒரு பொண்ணைச் சந்திச்சேன். ரெண்டு பேரும் பழகினோம்; காதலிச்-சோம். கோயில் திருவிழாக்களில் டான்ஸ் ஆடுற பொண்ணு அது. ரொம்ப நல்ல பொண்ணு. ஆனா, அந்தக் காலத்தில் பேன்ட் போடுறவன் தப்பான-வன்; கிராப்பு வெச்சுக்கிறவன் மோசமான-வன்; மீசை வெச்சுக்கிறவன் அயோக்கியன். அது மாதிரி, டான்ஸ் ஆடுறவங்களும் கெட்டவங்க என்கிற பார்வைதான் பரவலா இருந்தது. அம்மா கோபத்தில் என்னைப் போட்டு அடிச்சது அந்த விஷயத்துக்காகத்தான். என் காதல் முறிஞ்சு போச்சு! வேதனை பொறுக்க முடியாமல் நான் சென்னைக்குக் கிளம்பி வந்துட்டேன். ருக்மணி விஷம் குடிச்சுத் தற்கொலை பண்ணிக்கிட்டா. இன்னிக்கு யோசிச்சுப் பார்க்கிறப்போ, பருவ வயசில் வரும் இயல்பான சில உணர்ச்சிகளை அன்னிக்கு எனக்குப் பக்குவமா கையாளத் தெரியலைனு தோணுது. இலக்கணமே தெரியாமல் கதை, கவிதை எழுதத் துவங்கியவன்தானே நான்! வாழ்க்கையின் சில கணக்குகள் தவறிப்போனால், காலம் நம்மை ஃபுட்பால் மாதிரி பந்தாடிடும். அப்படிப் பந்தாடப்பட்டவன் நான்!'' என்கிறார் பரந்த்தாமன்.

''ஒரு நாள், சேலத்துக்கு கு.அழகிரிசாமி வந்தி-ருந்தார். அவரைப் பார்க்கப் போயிருந்தேன். 'என் கதைகள் எல்லாம் படிச்சிருக்கியா?'னு கேட்டார். 'ஒண்ணுகூடப் படிச்சதில்லை'னு சொன்னேன். சிரிச்சுட்டு, 'நீ இப்படித் தைரியமா உண்மையைச் சொன்னது பிடிச்சிருக்கு. எங்கூட சென்னைக்கு வர்றியா?'னு கேட்டார். நான் சரின்-னேன். என் வீட்டுக்கு அவரை அழைச்-சுட்டுப் போனேன். கதவு, சுவரெல்லாம் நான் ஒட்டி வெச்சிருந்த கதை, கவிதை, சினிமா தொடர்பான விஷயங்கள் எல்லாவற்றையும் பார்த்-துட்டு, 'என் கூட வா! உன்னை டைரக்டர் மல்லியம் ராஜகோபாலிடம் சேர்த்துவிடுகிறேன்' என்றார். பின்னர் நான் சென்னைக்கு வந்து, சினிமா-வோடு நெருங்கிய தொடர்பு வெச்சி-ருந்தாலும், என்னோட ஆசை எல்லாம் நல்ல லே&அவுட்டில் நாம் விரும்புகிற எழுத்துக்களைத் தாங்கி ஒரு பத்திரிகை தொடங்க வேண்டும் என்பதுதான்.

அம்மாவிடமும் நண்பர்களிடமும் பணம் வாங்கி 'அஃக்' பத்திரிகை துவங்கினேன். எதிர்பாராத இடங்-களில் இருந்தெல்லாம் அந்தப் பத்திரிகைக்குப் பாராட்டு கிடைச்சுது. சுந்தரராமசாமி, கி.ராஜநாராயணன், வண்ணதாசன், பிரமிள், நகுலன் எனத் தொண்-ணூறுக்கும் மேற்பட்ட தரமான எழுத்-தாளர்களுக்கு அஃக் இதழ் அடிப்-படையானதொரு தளமாக இருந்தது. பத்திரிகையில் லே&அவுட்டுக்கு அதிக முக்கியத்துவம் கொடுத்து, அதில் அக்கறையும் கவனமும் செலுத்திய-வர்கள் எஸ்.எஸ்.வாசனும், சாவியும்-தான். சிறு பத்திரிகைகளில் லே&அவுட்-டுக்கு முக்கியத்துவம் கொடுக்க மாட்-டார்கள். படைப்பின் தரம் மட்டும்-தான் முக்கியம். ஆனால், அஃக் இதழ், தரத்தோடு லே&அவுட் டிலும் சிறப்பான முறையில் வெளி-யாயிற்று. ஆனால், இதழைக் கொண்டு வருவதில் ஏகப்பட்ட பிரச்னைகள். அச்சகத்தில் கொண்டுபோய்க் கொடுத்தால். நேரத்துக்கு அச்சடித்துக் கொடுக்க -மாட்டார்கள். இதை அடிக்கிற நேரத்தில் திருமண அழைப்பிதழோ, வாழ்த்து அட்டையோ, நோட்டீஸோ அடித்துக் கொடுத்தால் உடனடி-யாகக் காசு பார்க்கலாமே! அதனால், இதைத் தூக்கி ஓரமாக வைத்துவிட்டு, வேறு வேலை-யின்றிச் சும்மா இருக்கும் நேரத்தில் அடித்துத் தருவார்கள். எனக்குக் கோபம் கோபமாக வரும். சில சமயம் இதனால் அடி-தடிகூட ஆகியிருக்கிறது. இந்தப் பிரச்னைக்கு ஒரே தீர்வு, நாமே சொந்தமாக ஒரு பிரின்ட்டிங் பிரஸ் துவங்குவது-தான் எனத் தீர்மானித்தேன்.

காசு? மறுபடியும் அம்மா-தான்! தன் ஒரே மகனுக்கென்று அம்மா கஷ்டப்பட்டு ஆசை ஆசையாகக் கட்டின வீட்டை விற்றேன். அதில் வந்த காசை வைத்து 'பிருந்தாவனம்' பிரின்ட்-டர்ஸ் என்கிற பப்ளிகேஷனைத் துவங்கினேன். அதிலிருந்துதான் அஃக் பத்திரிகை கிட்டத்தட்ட எட்டு வருடம் தொடர்ந்து வெளி--வந்தது. பெயர்தான் பிருந்தாவனம் என இருந்ததே தவிர, நாளுக்கு நாள் அது பாலைவனமாகி தன் வனப்பு-களை எல்லாம் இழந்து, ஒரு நாள் மடிந்துவிட்டது.

வண்ணதாசனின் 'கலைக்க-முடியாத ஒப்பனைகள்' என்கிற முதல் சிறுகதைத் தொகுப்பையும் பிருந்தாவனம்தான் வெளி-யிட்டது. அப்போதே அது அச்சி-லும் பதிப்பிலும் நேர்த்தி-யாகவும் கவர்ச்சிகர-மாகவும் இருந்ததென அனைவரும் என்னைப் பாராட்டி-னார்கள். லே&அவுட், அச்சு, பதிப்பகம் என இந்திய அளவில் எனக்கு மூன்று தேசிய விருதுகள் கிடைத்தன. ஆனால், அதை வைத்து என்ன செய்ய-முடியும்? ஒரு கட்டத்தில் பணம் இல்லாமல் அஃக் நின்று போனது.

அம்மா எனக்காக வைத்திருந்தது இரண்டே இரண்டு சொத்துக்கள். ஒன்று, வீடு; மற்றொன்று வாழைத் தோட்டம். வீட்டை இலக்கியத்-துக்காக விற்றேன்; வாழைத் தோட்டத்தை சினிமாவுக்காக விற்றேன். இப்பவும் என்னோடு இருப்பது இவள் மட்டும்-தான்'' என மனைவி சத்யபாமாவைக் கைகாட்டுகிறார்.

பரந்த்தாமனுக்கு இரண்டு பிள்ளைகள். அவர்களுக்கும் சரியான வேலை இல்லை, குடும்பத்துக்கும் எவ்வித வருமானமும் இல்லை எனக் கடந்த பத்து ஆண்டுகளுக்கும் மேலாகப் பரந்த்தாமனின் வாழ்க்கை தள்ளா-டிக்கொண்டு இருக்கிறது. இலக்கிய சேவை-களுக்காக பரந்த்தாமன் வாங்கிய விருதுகள் பெட்டிக்குள் முடங்கிக் கிடக்கின்றன.

அன்று நண்பனிடமிருந்து பெற்ற ஃபிலிம்-ஃபேர் பத்திரிகை அட்டைப் பட சத்யஜித் ரே, தலைக்கு மேலே சுவரில், ஃப்ரேம் செய்த சட்டத்துக்குள் இருந்தபடி, மௌனமாகப் பரந்த்தாமனைப் பார்த்துக்கொண்டு இருக்-கிறார்.

நன்றி-விகடன்

வெலை போவுது எங்கூரு

எங்க ஊர் பேரு கொழிஞ்சிக்காட்டூருங்க. அந்த ஊர்ல ஒரு 500 ஏக்கராவுக்கு மேட்டாங்காடும், கொஞ்சம் வயலும் இருக்கு. வானம் பார்த்த ஊரு எங்களுது. ஒரு 500 குடும்பங்க இருக்காங்க. இது பாதி, இந்த தலைமுறை யாருமே உள்ளூருல இல்லை(என்னையும் இதுல சேர்த்துக்கிடுங்களேன்). எல்லாரும் படிச்சு வேலைக்கு போயிட்டாங்க. கூலி வேலை செஞ்சவங்களும் ஏதோ ஒரு தொழிலோ, இல்லே குத்தகைக்கோ, இல்லீன்னா மில்லுக்கோ வேலைக்கு போயிட்டு இருக்காங்க. எங்க தாத்தா 20 வருஷத்துக்கு முன்னாடி மாஞ்செடி வாங்கி எங்க தோட்டத்துல நட்டு வெச்சாரு. அவருக்கு நல்லாவே தெரிஞ்சு போச்சு, எங்கயைனோ நானோ வெவாசாயம் பார்க்க போறதில்லைன்னு.

ஞாயித்துக்கிழமை நானோ, எங்கையனோ கோழி திங்கவாவது ஊருக்கு போயிட்டு இருந்தோம். அதனால எங்களுக்கு தேவையான நெல்லு வெளைய வெச்சுக்குவோம். எந்த தாத்தா ஆணடவன் கிட்டே போனப்புறம் தோட்டத்தை குத்தகைக்கு விட்டு நெல்லு வாங்கிகிட்டோம். அதாவது எப்படியோ வெவசாயம் நடந்துச்சு.

ஒரு மாசத்துக்கு முன்னாடி எங்க ஊருக்கு 4 சுமோவுல ஆளுங்க வந்தாங்களாம். எல்லாரும் கரை வேட்டி வேற கட்டி இருந்தாங்களாம். நேரா ஊர்கவுண்டர் வூட்டுக்கு போன காரு கொஞ்சம் நேரம் கழிச்சு போயிருச்சு. அப்புறம்தான் எங்க ஊர்ல ஒரு திருப்பமே உண்டாகியிருக்கு. எங்கய்யனும் வாரம் ஒரு முறைதான் ஊருக்கு போறதால விஷயம் எங்க காதுக்கு ரொம்ப தாமசமாத்தான் எட்டியிருக்கு. அதாவது எங்க ஊரை யாரோ(?!) வெலை பேசிட்டு இருக்காங்களாம். அப்படி ஓ.பி அடிச்சு பன்னீரா குடிச்சு செல்வத்த சேர்த்தவருக்கு எங்க ஊர்மேல என்ன மோகமோ தெரியல? கருப்ப வெள்ளயாக்கிறதுன்னு பேசிக்கிறாங்க. பக்கத்து ஊருல இருந்த 600 ஏக்கராவையும் அவுங்க(?) வாங்கிட்டாங்களாம். எங்க ஊரையும் வாங்கிடலாம்னு வெலை பேச ஆரம்பிச்சுட்டாங்க.

தடமில்லாத 3 ஏக்கரை நாங்களும் விக்க வேண்டியதா போயிருச்சு. பங்காளிங்களுக்குள்ள தடம் எல்லாம் தேவை இல்லாம இருந்துச்சு. அந்த 3 ஏக்கராவ போவ மீதிய விக்க முடியாது கண்டீசனா சொல்லீட்டாரு எங்கய்யன். இன்னும் கொஞ்ச நாள்ல எங்க வீட்ட சுத்தி இருக்கிற பங்காளிங்க எல்லாம் சங்ககிரிக்கு போயிருவாங்க. அவுங்க எல்லாருக்கு ஒன்னு ரெண்டு லாரி இருக்கு. வாடகை வீடு பார்த்துகிறதா சொல்லிட்டாங்க. எங்க தாத்தா ஆசை ஆசையா எங்க ஊரு முழுக்க வண்டிகட்டியே மாஞ்செடி வாங்கி வந்து குடுத்தாரு. வாங்கியார போயி வர ஒரு வாரம் ஆவும். அப்படி கஷ்டப்பட்டு வளர்த்த மாஞ்செடிங்க எல்லாம் என்ன ஆவுமோ தெரியல. ஊர காப்பாத்துற முனியப்பனும், கருப்பனும் எல்லையில சும்மா உக்காத்து இருக்க காசுக்கு ஆசைப்பட்டு சனம் எல்லாம் ஊரை வீட்டு அடுத்த மாசம் போவப்போவுது. என்னத்த சொல்ல?