மானாவாரி

Social Movies கவிதை பதிவர் வட்டம் 365-12 twitter Personal சமூகம் கிராமம் துணுக்ஸ் TamilmaNam Star Movie Review TeaKadaiBench காதல் USA Video Post சிபஎபா நிகழ்வுகள் பதிவுலகம் Copy-Paste Quiz அனுபவம் சமுதாயம் புலம்பல் Vivaji Updates ஈழம் News Short Film ஏரும் ஊரும் கதை ஜல்லி புனைவு மீள்பதிவு Politics பண்ணையம் music சிறுகதை தொடர்கதை நகைச்சுவை Comedy Photo cinema technology அரசியல் சங்கிலி பெற்றோர் Photos song webs இளையராஜா தமிழ் விவசாயம் Information KB Story in blogging world. இயற்கை ரஜினி வியாபாரம் BlogOgraphy Interview NJ Songs review kerala manoj paramahamsa அலுவலகம் இசை திரைப்படம் நினைவுகள் பத்திரிக்கைகள் 18+ Adverstisement Buzz Computing Controversial Doctor Drama GVM Indli Job Interview Jokes Language Music Review Oscars Sevai Magik Tamil Blog awards Tamil Kid Wish WorldFilm Xmas aggregator corruption cricket rumour sujatha tamil அப்பாட்டக்கர் எதிர்கவிதை கடிஜோக்ஸ் கற்பனை கலவரம் கலைஞர் குத்துப் பாட்டு குறள் சினிமா சுட்டது சுயம் திரைத்துறை நட்பு படிச்சது பாரதி பொங்கல் மீட்டரு/பீட்டரு மொக்கை விவாஜியிஸம்

Wednesday, February 26, 2014

பண்ணையம் Feb - 26- 2014

நான் டென்னிஸ் பார்க்க ஆரம்பித்த காலத்தில் போரிஸ் பெக்கர், ஸ்டீபன் எட்பர்க், இவான் லெண்டில், ஜான் மெக்கென்றோ - என ஆண்கள் நால்வர் மட்டும் அரைஇறுதிக்கு வந்துக்கொண்டிருப்பார்கள். அதில் நான் ஸ்டீவன் எட்பர்க்கின் ரசிகன். ஏனென்று தெரியவில்லை, ஆர்ப்பாட்டமில்லாத உருவம், ஆட்டமாக இருக்கலாம், வித்தியாசமாக வலது கையில் கடிகாரம் அணிந்து கொண்டதற்காக கூட இருக்கலாம்.

பெண்களில் ஸ்டெபி கிராஃபின் கிராஃப் ஏறிக்கொண்டிருந்த காலமது. முதன் முறை பார்த்தவுடனே பற்றிக்கொண்டது இவரைப்பார்த்துதான் (கேப்ரியலா சபாடினி).(அந்த வயசுலேவான்னெல்லாம் கேட்கப்படாது)
ஆகிரதையான உடல்வாகு, தெனாவெட்டான ஆட்டம் இப்படி என்னைக் கவர்ந்தவர். ஸ்டெபி கிராபின் சர்வீஸ்களை சிதறடிப்பார். அதில் ஒரு ஆண்மைத்தனம் இருக்கும். நான் பார்த்த பெரும்பான்மையான ஆட்டத்தில் எல்லாம் சபாடினி தோற்றுதான் போயிருப்பார். ஆனாலும் அவரை பிடிக்கவே செய்தது. கால ஓட்டத்தில் காணாமல் போய்விட்டார். மரியா செரபோவா, விக்டோரியா அசரென்கா என்று கவர்ச்சி மங்கைகள் வந்திருந்தாலும் இன்னும் மனசுல குடியிருக்கிருவர் சபாடினி மட்டும்தான்.


எதையோ தேடப்போக விக்கியில் இன்று அவரின் தகவல்களைப் படிக்க நேர்ந்தது.



------------------------------------------------

படித்ததில் பிடித்தது:

மேற்கு வங்க மாநிலத்தின் முன்னாள் முதல்வர் சித்தார்த்த சங்கர் ரே, அடிக்கடி ஒரு கதை சொல்வார். ''மிகப் பெரிய பணக்காரப் பெண் ஒருத்தி, 'எனக்கு பகவத் கீதையில் சந்தேகம் ஏற்பட்டுள்ளது. அதற்கு விளக்கம் சொல்லி என்னைப் புரியவைப்பவர்களுக்கு என் சொத்தில் பாதியைத் தருகிறேன்’ என்று அறிவித்தாராம். இதைப் பார்த்ததும் அவரது கணவர் பதறிப்போனாராம். 'சொத்தில் பாதி என்றால் எத்தனை கோடி தெரியுமா? இவ்வளவு பணத்தை யாராவது இழப்பார்களா?’ என்று அவர் கேட்டா ராம். 'எனக்குப் புரிந்துவிட்டது என்று சொன்னால் தானே பணம் போகும். எனக்குத்தான் புரியப் போவது இல்லையே? புரிந்துவிட்டது என்று சொல்லப்போவதும் இல்லையே?’ என்றாராம் அந்தப் பெண்.


பல இணைய விவாதங்கள் கூட இப்படியாகத்தான் இருக்கு, தேவையான விளக்கமெல்லாம் குடுத்தபிறகும் மறுபடியும் ஆரம்பித்திலேயிருந்தே வருவாங்க. அவுங்களை எல்லாம் அப்படியே விட்டுட்டு, நாம பாட்டுக்கு டீ குடிக்கப் போயிடனும்..


------------------------------------------------

வேலையில்லாப்பட்டதாரி: (VIP)

அம்மா என்ற பாடல் கேட்டவுடனே கண்ணில் நீர் கோர்த்துக்கொண்டது, சமீபத்தில் அம்மாவை இழந்த யாரும் இந்தப் பாடகலைக்கேட்டால் கண்ணீர் முட்டத்தான் செய்யும்.

விட்ருவோம், அழுவாச்சி காவியம் நமக்கு செட் ஆவாது.

ஒரு வாரமாக Loopல் ஓடிக்கொண்டிருக்கும் பாட்டு, வேலையில்லாப் பட்டதாரி பாடல். காரணம், செம துள்ளல். ஆரம்ப கால ரகுமானிடமிருக்கும், அந்த ரத்தத்தை சூடாக்குற, ரட்சகன் நாகார்ஜூனுக்கு புடைக்குமே அந்த மாதிரி நரம்பை முறுக்குகிற மாதிரியான இசை. ஆரம்ப இசையே பைப்பில் ஆரம்பித்திருக்கும், இது எம். எஸ்.வி காலத்திலிருந்தே ஆர்ப்பாட்டடத்துக்கான அடியாக அமைந்துவருவது, இலக்கணமான்னு தெரியல. (அதைப்பற்றி இன்னொரு பதிவுல பேசுவோம்)

இந்தப் பாட்டை , யாருமில்லாத தெருவுல ஒரு டீக் கடை பெஞ்சுக்கு முன்னாடி ஆடுவாங்களோ? இல்லை, பொல்லாதவன் "எங்கேயும் எப்போதும்" மாதிரி முழுக்க பல்பா போட்டு எடுப்பாங்களோ? அப்படி இப்படின்னு கற்பனை பண்ணிட்டே இருக்கேன். ஆனாலும் இந்தப் பாடலின் காட்சி வடிவத்திற்கு தனுஷ், மற்றும், இயக்குநர் ரொம்ப மெனக்கெட்டே ஆகனும். இந்த காணொளி அதை எல்லாம் தூள் தூள் பண்ணிடுச்சு. சரியான இடத்துல வெட்டி ஒட்டி, வெறியேத்துறாங்க. கம்னு இந்த வீடியோவையே படத்துல வெச்சிடுங்க, வேல்ராஜ். பட்டாசா இருக்கும்.

என்னதான் இருந்தாலும் ரஜினி ரஜினிதான்!!! அந்த எடிட்டருக்கு ஷொட்டுகள்!!




Thursday, February 13, 2014

பாலு மகேந்திரா - எனும் பிதாமகன்

1994/95 ஆக இருக்கும், என்னுடைய கல்லூரியில் சிந்தனை மன்றம் என்று ஒன்றுண்டு. அதாவது இலக்கியம், கலை சம்பந்தப்பட்ட ஒரு மன்றம். பெரிய கல்லூரி என்பதால் சிந்தனை மன்றத்துக்கு பெரிய ஆட்களை அழைப்பது வழக்கம். பெரிய கூட்டமென்று இருக்காது. 30-40 பேர் இருப்பார்கள். அனைவரும் இலக்கியம் /தமிழ் மீது பற்று கொண்டவர்கள்.


அந்த வருடத்திற்கு பாலு மகேந்திரா, எடிட்டர் லெனின், மற்றும் நாடகச் சக்ரவர்த்தி எஸ்.வி.சேகர் ஆகியோரை அழைத்திருந்தனர். நான் வரவேற்புரை ஆற்றினேன். மற்றும் சில பொறுப்புகளை ஏற்றிருந்தேன்.

ஒரு பயிற்சி வகுப்பு போல நடந்தது. லெனின் அவர்களது குறும்படம் காட்டப்பட்டது. பாலு மகேந்திராவின் பாட்டி - வடை சுட்ட கதை சொல்லப்பட்டது. எஸ்.வி சேகரின் அரசியல் சார்ந்த ஒரு பேச்சும் இடம்பெற்றது.

இதன் முடிவில் அனைவரும் சிறப்பு விருந்தினர் அனைவரிடமும் கையெழுத்து வாங்கிக்கொண்டிருந்தனர். முடியும் தருவாயில் மைக் மேடையில் நின்றிருந்த என்னிடம் பாலு மகேந்திரா கேட்டார், “என்னப்பா? நீ கையெழுத்து வாங்கிக்கலையா?” ..  “என்னிடம் கையெழுத்து வாங்க எல்லாரும் வரிசையில் நிற்கும் காலம் வரும், அது வரை காத்திருக்கேன்” என்றேன்

வியப்புற்ற அவர் ”அதுக்கு நீ நிறைய கத்துக்கனும், காத்திருக்கனுமே” என்றார்

கற்றுக்கொள்வேன், காத்திருப்பேன்” என்றேன்.

ஆனால், காலம் கடந்துவிட்டது.  பாலு மகேந்திரா என்னும் திரைத்துறையின் பிதாமகன் காலமாகிவிட்டார். ஒரு லாயக்கியுமில்லாத/விசயமும் அறியாத என்னிடம் அவர் மேலும் நிறைய பேசிக்கொண்டிருந்தார். நான் முதலில் வெகு நேரம் உரையாடிய பிரபலம் அவர்தான். என்னை மதித்து பேச வேண்டிய அவசியமே அவருக்கில்லை. ஆனாலும் பேசியிருந்தார். சினிமாவில் ஏதாவது சாதித்த பிறகே இந்த சம்பவத்தைச் சொல்ல வேண்டுமென்று நினைத்திருந்தேன்.  ஆனால் காலன் வென்றுவிட்டான்.


நான் இன்னும் காத்திருக்கிறேன். கற்றுக்கொண்டுவிட்டேனா என்று தெரியவில்லை.

உங்க ஆன்மா சாந்தியடைட்டும் சார். 

Thursday, December 19, 2013

அஸ்தி

அவனை தெய்வமென்று கொண்டாடியது இந்த உலகம்,
கொண்டாட்டமெல்லாம் அவன்
உயிருடன் இருக்கும் வரைதான்
மரித்துப்போனான் அவன் - வயிற்றிலும்
வாயிலும் அடித்துக்கொண்டு அழுதது ஊர்.

மயானத்தில் எஞ்சியிருந்தது எரிந்து போன
அவனது சாம்பல்- ஆம், சாம்பல்தான்
தெய்வம் என்று கொண்டாடியதால்மட்டும்
அவனது சாம்பலொன்றும் திருநீறாகிவிடவில்லை.


ஆம்,
சாம்பல் என்றும்
திருநீறாகிவிடுவதில்லை !!!!

Wednesday, December 18, 2013

ஓர் உலகப்பட முயற்சி

ஒவ்வொரு உலகப் படம் பார்த்து முடிச்சதும் மனசு கனமா இருக்கும் (பின்னே ரஜினி படமா சந்தோசமா இருக்க), அப்படியொரு சூழலுல் அன்னிக்கும் நடந்துச்சு. Turtles Can fly பார்த்து முடிச்சதும், பால்கனியில் உக்காந்து காத்து வாங்கிட்டிருக்கும்போது தோணின கதைதான் கீழே இருப்பது. இது நடந்து 6-7 மாசம் இருக்கும். 


அமெரிக்காவுக்கு தன் பேரனைப் பார்க்க இந்தியாவிலிருக்கும் கிராமத்திலிருந்து வருகிறார் தாத்தா. அவன் பிறந்ததிலிருந்து அவனை நேரில் பார்க்காமல் கணிணி மூலமாகவே பார்த்து பார்த்து ஏங்கியவருக்கு நேரில் பார்க்கும் ஆவல் எழ, உடனே கிளம்பிவிட்டார். பேரனுக்கு இப்போது 9 வயது. ஊரிலிருந்து வரும் தாத்தாவைப் பார்க்க மிகுந்த ஆவலோடு இருக்கிறான் பேரன். தாத்தாவுக்கும் கொள்ள ஆசை. வந்திறங்கியவுடன், தாத்தா பேசுவது பேரனுக்குப் புரியவில்லை. பேரன் பேசுவது தாத்தாவுக்குப் புரியவில்லை. பேரனை பள்ளிக்கூடம் நடந்தே கூட்டிப் போவது, கால்பந்தாட்டம் என அனைத்தும் பேரனைச் சுற்றியே வருகிறார் தாத்தா. ஆனாலும் இருவரும் பேசிக்கொள்வது புரியாமல். இருவருக்குமான பாசம் மிகவும் அதிகரிக்கிறது, தாத்தாவுக்கு உடம்பு சரியில்லை என அறிந்த பேரன் அப்பா அம்மா ஊருக்குப் போனாலும் சரியாக கவனித்துக்கொள்கிறான். தன் நண்பர்களுக்கு தாத்தாவை அறிமுகம் செய்கிறான். பெருமை கொள்கிறான். தாத்தா சொல்லிக்குடுக்கும் செஸ் விளையாட்டை மிக சிரத்தையாக கற்று, பள்ளியில் நடக்கும் போட்டியில் வெல்கிறான். இதற்கு காரணம் தாத்தாதான் எனச்சொல்லி மேடையில் சொல்கையில் தாத்தாவுக்குப் மொழி புரியவில்லை. ஆனால் அவன் சொல்ல வந்தது புரிகிறது. தாத்தா ஊருக்குப் போகும் போது அவர் மொழியில் சொல்கிறார் நம் இருவருக்குமான பாலம் பாசம்தான், மொழியிருந்திருந்தால் நன்றாக இருக்கும் எனச் சொல்லிவிட்டுச் செல்கிறார். அப்பா மூலம் இதை மொழிபெயர்த்து அறிந்து கொண்ட பேரன் தாத்தா மொழி கற்ற பின் தான் தாத்தாவை (ஸ்கைப்பில்)_ பார்ப்பேன் எனச் சொல்லிவிடுகிறான். நன்றாக பேச ஆரம்பித்து தாத்தாவுக்கு ஸ்கைப்பின் மூலம் அழைக்கிறான். தாத்தா பேசினாரா, எவ்வாறு அவருடன் பேசினார், மகிழ்ந்தாரா என்பதுதான் இறுதிக்காட்சி.


புலம் பெயர்ந்தவுடன், எவ்வாறு நமது கலாச்சாரம் மற்றும் மொழி எப்படியெல்லாம் மாறிப்போகிறது என்பதுதான் அடிநாதம். 

Tuesday, November 5, 2013

ஆங்கில் எழுத்துறு டமிலில்

ஆங்கிலத்தில் எழுதி பிரகு டமிலில் மொலி பெயர்த்த போது


enakku palli enrale pidikathu. analum adi vilunthathal ponen. apo avalai pas stopil parthein. bussil aval erivittal. nanum erinen. appothu avali yaro idithargal. enakku rompa kovam vanthuviddathu. udane idithavanai thaddi kettein, avan payanthu odividdan. aval ennai parthu sirithal. naan ulakaiye maranthuvitein. avalai faalow pannien, veedu kandu pudichitein.

adutha naal, vittai vittu kilambothu appa kettar, engeda pore? naan onnum solamal vanduvitein. friends ketta pothu sonen, lavvar vittukku porennu.

adutha naal, naan kadalil vilunthuvitathai eppadiyo appa arinthuvittar. adi pinni vittar. palam illamal naan padukkaiyil irunthein. enna seyyalam enru yosichapothu, savalam enru mudiveduthein. ana lover vanthu kadhal sollivittal. nanri. subam.









டமிலில்:

எனக்கு பல்லி என்றாளே புடிக்காது. ஆனாலும் அடி விழுந்ததால் போனேன். அப்போ அவலை பஸ் ஸ்டாப்பில் பார்த்தேன். பஸ்ஸில், நானும் ஏரினேன். அப்போது அவலை யாரோ இடித்தார்கள். ரொம்ப கொவம் வந்துவிட்டது எனக்கு. உடனே இடித்தவனை தட்டிக் கேட்டேன். அவன் பயந்து ஓடிவிட்டான்.  அவள் சிரித்தபோ, நான் உலக்கையே மறந்துவிட்டேன். அவளையே ஃபாலோ பண்ணினேன். வீடு கண்டுபிடிச்சேன்.

அடுத்த நாள்,

விட்டை விட்டு கிளம்பும்போது அப்ப கெட்டார். எங்கே பொற? நான் ஒன்னும் சொல்லாம வண்டுவிட்டேன். Friends கெட்ட பொழுது சொனேன். லவ்வர் வீட்டுக்குப் போறேன்னு.

அடுத்த நாள்,

நான் கடலில் விழுந்ததை அப்பா எப்படியே அரிந்து விட்டார், அடி பின்னி விட்டார். பழமில்லாமல் பாடுக்கையில் இருந்தேன். என்ன செய்யலாம் என்று யோசித்தபோது, சவலாம் என்று முடிவெடுத்தேன். ஆனா லவ்வர் வந்து கடல் சொல்லிவிட்டாள்.

நன்றி! சுபாம்.